Achtergrondafbeelding: Een gehoornd schaap en twee lammeren rusten op een met gras begroeide heuvel, die uitkijkt over helderblauw water.
© Katarina Moesen

Liefde is troost in droefheid, stilte in tumult, rust in onrust, hoop in wanhoop.

(Henry Drummond)

Katarina Moesen

Lyrische passie in synergie

Katarina bespeelt de piano met één hand, terwijl ze met de andere de partituren beroert.

Katarina Moesen - sopraan - studeerde aan het conservatorium van Brussel bij Erna Spoorenberg en behaalde er het hoger diploma zang cum laude.

Na de vervolmakingscursus aan de operastudio van De Munt was ze een tijdlang vast verbonden aan het gezelschap van de Muntschouwburg. Ze vertolkte rollen in Don Giovanni, Le Nozze di Figaro, Rigoletto, Peter Grimes, La Boheme, Dido and Aeneas, Carmen, Die Zauberflöte en andere producties.

In de Koninklijke Vlaamse Opera was ze onder meer te zien als Marzelline in Fidelio, Ilia in Idomeneo, Pamina in Die Zauberflöte, Antonia in Man of La Mancha, Hodel in Anatevka.

Ze werd regelmatig uitgenodigd door de Vlaamse Kameropera, Opera Transparant en De Munt onder leiding van Gerard Mortier. Ze werkte samen met dirigenten als Sir John Pritchard, Sylvain Cambrelaing, Rudolf Werthen en Fernand Therby.

Verder verleende ze haar medewerking aan de festivals van Avignon, San Sebastian en Edingburgh, en werd ze enkele malen uitgenodigd voor masterclasses in Indonesië.

Katarina Moesen gaf regelmatig concerten voor de BRT en de RTBF in binnen- en buitenland en was te gast in Jonge mensen op het concertpodium, Mezza Musica en Lyriquement vôtre.

In 1992 verscheen haar cd Arie antiche in samenwerking met pianist Stefaan Desmet.

Ook op het gebied van kamermuziek was Katarina Moesen een veelgevraagde artieste. Recitals met harp, klavier, gitaar, viool, cello, en klavecimbel stonden regelmatig op het programma.

De laatste jaren specialiseerde ze zich in Das Deutsche Lied onder leiding van ks. Ute Trekel Burckhardt en prof. Helmut Oertel.

Katarina Moesen was als docent zeven jaar verbonden aan het conservatorium van Brussel. Ze vestigde zich in Zandhoven en werd nadien benoemd als lerares zang aan de Academie voor Woord en Muziek Zoltán Kodály in Wijnegem.

De laatste jaren was haar zangklas erg uitgebreid en was er ook ruimte voor lyrische kunst en vocaal ensemble. Haar leerlingen traden regelmatig op in opera- en belcantoproducties, en er werden onder haar leiding concerten gegeven door het vocaal ensemble Piacevole.

Momenteel geniet ze van haar pensionering en van het beoefenen van andere kunstvormen, waaronder de schilderkunst.

Zie hieronder een kunstwerk van haar hand.

Een kunstwerk van Katarina onder haar artistennaam: Moesenka. Het schilderij stelt een lotusbloem voor met gele knop. Rondom de bloem bevinden zich groene knoppen met blaadjes. © Moesenka

Woord van dank door Ellinore

Katarina reikt haar ene hand naar de kijker, terwijl haar andere hand op de pianotoetsen rust.

Toen mijn lieve, muzikale vriendin Melissa me op sleeptouw nam voor een opleiding in de klassieke zang, had ik nooit durven dromen dat deze muziek me zo zou raken. Katarina zag twee ruwe diamanten en wist met haar vibrante aanwezigheid en haar aanstekelijke enthousiasme het beste in ons naar boven te brengen. Al snel werden we ook ingeschakeld in de les samenzang en later in lyrische kunst en vocaal ensemble.

Schoorvoetend mocht ik ontdekken hoe ik de erfenis van mijn grootmoeders, namelijk dramatiek en muzikaliteit, op een podium kon hanteren. Katarina zorgde met steun van de academie voor een volledige omkadering. Mise-en-scènes werden ingestudeerd, decorstukken in elkaar gestoken, kostuums en accessoires uitgezocht, en dat allemaal onder de kundige leiding van regisseuse Katarina.

Tijdens mijn allereerste optreden in het cultureel centrum, werd ik bevangen door plankenkoorts. Onder het alziend oog van familie en toeschouwers, bleven de eerste tonen van het duet Bei Männern uit Die Zauberflöte van Wolfgang Amadeus Mozart me helaas in de keel steken. Het applaus en de bemoedigingen die ik nadien achter de coulissen toch in ontvangst mocht nemen, waren hartverwarmend. Van Katarina mocht ik leren dat je jezelf moet toestaan te blunderen. De tweede uitvoering was spannend, maar ik wist me staande te houden.

Katarina, dank dat je me voor de leeuwen hebt gegooid, dank voor je vertrouwen, voor de geweldige lessen in podiumprésence en voor mijn eerste stappen in de klassieke zang.